Wow, winter

We hebben even geduld moeten hebben, maar eind januari kwam koning winter in alle hevigheid op bezoek. Voor fotografen altijd een spannende tijd. Dieren komen dichter bij de mensen en door de sneeuw krijgt licht een andere betekenis. De sneeuw reflecteert namelijk veel licht. Zoveel vaak dat 's nachts fotograferen ook tot de mogelijkheden behoort. Dus daarom ben ik de afgelopen dagen een aantal keren 's avonds op pad geweest. Gewapend met een Maglite zaklamp en veel kleren ging ik erop uit om nachtelijke winterlandschappen vast te leggen. Het is soms een heel gedoe, want scherp stellen bij zo weinig licht valt niet mee, en je werkt al gauw met sluitertijden van 30 sec of meer.
Maar wat er dan uit de camera rolt is vaak verrassend. Zie bijgevoegde voorbeelden.
Afgelopen zaterdag gaf ik een workshop die begon met -15 graden! De deelnemers hadden zich gelukkig goed aangekleed en we genoten van de prachtige winterse landschappen. Als je ook een keer een workshop van mij wilt volgen, kijk dan op www.natuurfotoworkshop.nl

En tot slot nog wat schaatsfoto's gemaakt op de randmeren bij Elburg. Aan het eind van de middag gemaakt en geholpen door een mooi avondluchtje. Achteraf zag ik dat ik per ongeluk de bekende marathonschaatser Rene Ruitenberg had vastgelegd. Hij was een beetje in cognito met een nonchalante trui, maar toen hij even op snelheid schaatste wist ik het zeker. Rene zit vast al met zijn hoofd bij de komende elfstedentocht. Zijn broer werd in 1985 tweede, wie weet wordt Rene nog een keer eerste, al gaat de leeftijd wat tellen...
Goed, in elk geval wens ik hem veel succes mocht de tocht der tochten doorgaan.

Op mijn site momenteel even wat minder activiteit. Ik ben bezig met het omzetten naar een nieuwe versie en dat kost even wat tijd.

Veel water

Door het vele regenen is het water in de rivieren behoorlijk gestegen. Net als een jaar geleden lopen de uiterwaarden daardoor vol met water. Niet erg, want daar zijn ze voor. Wel lastig voor de dieren; ze moeten een veilig heenkomen zien te vinden. Maar omdat het geleidelijk gaat, lukt dit meestal wel. Bovendien zijn er veel dieren die goed kunnen zwemmen als het moet, zoals de haas, de vos of een ree. Bevers uiteraard ook, maar hun burchten lopen dan soms onder water, waardoor er tijdelijk op een soort vlotje rondgedobberd wordt. Dit kon ik vorig jaar mooi vastleggen met de drijfhut.
Dit jaar is het water nog een stuk minder hoog dan vorig jaar. Vandaag begon het wat mistig en dat beidt vaak mooie foto mogelijkheden. Het water wordt rustig en de bomen in het water gaan fraai spiegelen, zoals deze 'spiegelwilgen' die ik vandaag vastlegde.

Gemier en stemmen

De groene specht is een notoire miereneter. Dit is algemeen bekend, maar zie hem of haar er maar eens op te betrappen. Dat valt niet mee, want deze alerte vogel lacht je meestal uit als je dit probeert te zien, laat staan vast te leggen. Daarom waren we erg blij dat de groene specht onze boshut een paar weken geleden met een bezoekje vereerde. Helaas (voor mij dan) was dit bij mijn fotomaat Koos Dansen, dus ik had hem niet voor de lens.
Toen gisteren een groene schim naar rechts vloog ging mijn hart sneller kloppen. En ja hoor, even later landde mevrouw groene specht op de grond en ging fanatiek op zoek naar mieren in de grond. Verbazingwekkend hoe makkelijk ze ze naar boven tovert. En dat in deze tijd van het jaar! Op een reeks foto's die ik kon maken stonden er verschillende op. Wat een mooi beest is het toch. En zeker als zij zo ongestoord haar gang kan gaan. Vanachter de eenrichtingsruit genoot ik en klikte er vrolijk op los. Ook dat horen ze veel minder van achter de ruit, dus weer een voordeel. Nu alleen nog iets zien te vinden voor het beslaan van de ruit.
Ook kwam er een paartje boomkruipers langs op zoek naar voedsel. Ze komen niet op het lokvoer af, dus met deze vogels moet je gewoon mazzel hebben dat ze een keer komen buurten. In de 3 jaar dat we de boshut nu hebben is dat nog maar een paar keer gebeurd.

Nog iets anders. Deze week kwam ik erachter dat een door mij ingestuurde foto in bij de finalisten hoort van de Belgische natuurfotowedstrijd van Argus. Je kunt er ook op stemmen (voor de publieksprijs). Hier de link: http://www.argusfotowedstrijd.be/NL/processen/stemproces/stemmen/beelden_selecteren (voor als je de behoefte niet kan onderdrukken...). Het gaat om de tweede foto bij de categorie 'bos in de kijker'.

Mist

Afgelopen week werden we getrakteerd op een aantal dagen met veel mist. Toen ik tegen iemand zei dat ik veel op pad was geweest, werd ik vreemd aangekeken. Met mist foto's maken? Dan zie je toch niets? Nou, dat valt wel mee, gaf ik aan. Je kunt juist laten zien wat je wilt zien. Zeker in het bos helpt mist je ontzettend om storende elementen letterlijk naar de achtergrond te krijgen. Daarnaast geeft mist het bos ook iets mysterieus. Dus met mist op pad is zeker aan te raden. Ik krijg er niet snel genoeg van. Hier een aantal foto's die ik de afgelopen week heb kunnen maken. Bij de bovenste foto heb ik tijdens het afdrukken een beetje uitgezoomd.

Lost in a dream

Om deze sombere dag ben ik door mijn hertenbronstfoto's gelopen van dit jaar. En dat voelt een beetje als terugkijken op een droom. Geen enge droom, maar een hele mooie! Deze bronst heb ik 3 dagen letterlijk tussen de herten gezeten. Er zaten bijna 10 herten om me heen, die allemaal de hindes wilden veroveren. Voor mij hadden ze bijna geen oog meer, en ik zat onder een vliegden te genieten en te klikken.
Ik heb zoveel goede foto's kunnen maken, dat het me wel een dagje heeft gekost om alles uit te werken. Om het toch te kunnen tonen heb ik een compilatie gemaakt die je via deze link kunt bekijken.
Of het volgend jaar weer zo goed wordt weet ik niet, want dit was denk ik een vrij unieke ervaring.

Herfst in de Ardennen

Vandaag ben ik een dagje naar de Ardennen gegaan om daar de herfstkleuren vast te leggen. Het valt me op dat de herfstkleuren maar 1-2 weken op zijn best zijn en dat is rond deze tijd.
In de Ardennen lopen er verschillende mooie riviertjes door fraaie bossen. De Hoegne is er 1 van. Vanaf de Hoge Venen (ongeveer 600m hoog) loopt dit riviertje door een sprookjesachtig mooi bos naar beneden. Het riviertje is niet al te diep, dus met laarzen aan is het goed mogelijk om op verschillende plekken over te steken, of in de rivier te gaan staan voor een betere compositie.
Tijdens deze ochtend heb ik veel gebruik gemaakt van een polarisatiefilter om de herfstkleuren nog net wat meer aan te zetten.
Hier een tweetal foto's van deze morgen.

Spiegelend glas

Nu de winter in zicht komt is het ook weer een goede tijd om af en toe in de boshut te zitten om vogels te fotograferen. Ik had al langer het plan in het hoofd om te gaan werken met een stuk spiegelend glas, dat wil zeggen van 1 kant spiegelend. De vogels zien dat van buiten naar binnen vrijwel niets. Aan de andere kant zit je in een soort omgekeerde etalage. Je ziet door een redelijk groot ruitje alles voor je gebeuren. En ik moet zeggen, het is een bijzondere ervaring. Je zit lekker comfortabel en je kunt gewoon door het glas heen fotograferen (zie je niets van op de foto's). En nu maar hopen dat de vogels blijven komen. We hopen nog altijd op de wat ongewonere soorten als sperwer of goudvink. Door het glas merken ze ons totaal niet op en dat biedt wellicht nieuwe kansen.